Τον τελευταίο καιρό περιήλθα σε εγκεφαλική αφλογιστία και καθόλου δεν με παρηγορεί η διαπίστωση πως και πολλοί άλλοι περιήλθαν σε  ανάλογη κατάσταση.  Γιατί  είναι  νομίζω οδυνηρό για κάθε σκεπτόμενο και κοινωνικά ευαίσθητο άνθρωπο να συνειδητοποιεί πως βρίσκεται σε εξέλιξη η διαμόρφωση μιας απάνθρωπης πραγματικότητας  μέσα σε συνθήκες γενικευμένης κοινωνικής υπνηλίας, πολιτικού αριβισμού και απουσίας συλλογικών συμπεριφορών άμυνας από τους θιγομένους.

Αποτελεί γενική πεποίθηση πως  οι λεγόμενοι μηχανισμοί εμπορίου, είτε εισαγόμενων είτε ντόπιων προϊόντων, ευθύνονται για τη διαμόρφωση υψηλών  τιμών καταναλωτή.

Πολύς  λόγος γίνεται κάθε τόσο από πολλούς και από διάφορα μέσα για υποτιθέμενα (αλλά πάντα ανώνυμα και ασύλληπτα ) καρτέλ στον τομέα των τροφίμων και όχι μόνο.  Στην πιάτσα πάντως είναι γνωστά και συζητιούνται ονόματα και επωνυμίες, αλλά μέχρι εκεί.  Κανένας δεν ανοίγει το στόμα του να μιλήσει επώνυμα.

Έχω την εντύπωση ότι ο πολύς κόσμος, ο μέσος άνθρωπος, τα έχει εντελώς χαμένα στην τρέχουσα οικονομική κατάσταση, γιατί καταλαβαίνει  πως μέρα με τη μέρα δυσκολεύει η ζωή του δίχως την ίδια στιγμή να βλέπει κάποια διέξοδο. Ταυτόχρονα παρουσιάζονται σφυγμομετρήσεις που δείχνουν ότι η πλειοψηφία των υπηκόων της χώρας είναι υπέρ των μέτρων φτωχοποίησης. Δεν αμφισβητώ τα αποτελέσματα αυτών των σφυγμομετρήσεων, αφού πιθανότατα καταγράφουν γνώμες βιασθέντων εγκεφάλων σε βαθμό που απλώς εύχονται και ελπίζουν να είναι αρκετά-αποτελεσματικά αυτά τα μέτρα, ώστε να μη χρειαστούν πρόσθετα!