Προϊόντα ΕΛΛΗΝΙΚΑ, ΠΟΙΟΤΙΚΑ και πάνω από όλα ΦΘΗΝΑ

Blog
  • 19-10-2010

    Μια όψη της (νεο)Εθνικής Ταυτότητας

     * Εθνικοί ευεργέτες: 50 φαμίλιες κλεφτών

    -Εθνική απασχόληση: Ανεργία
    -Εθνικό άθλημα 1: Εμπόριο. Όλα για πούλημα
    -Εθνικό άθλημα 2: Τζόγος
    -Εθνικός δάσκαλος - διαφωτιστής: Τηλεόραση
    -Εθνική γλώσσα : Θυμίζει κατά κάποιον τρόπο αυτή που μιλούσαν οι Έλληνες
    -Εθνικά προϊόντα: Υπήρχαν παλιότερα
    -Εθνικό αγροτικό προϊόν: Η επιδότηση
    -Εθνικό όραμα: Το δημόσιο
    -Εθνικοί πατέρες: 300 και βλέπουμε
    -Εθνικοί άγιοι πατέρες: Τραγογένηδες κοιλαράδες αγιογδύτες αγιορείτες
    -Εθνικό πολίτευμα: Ολιγαρχία με δημοκρατικό φερετζέ
    -Εθνικοί ληστές και λωποδύτες: Δεν τους χωράει η σελίδα ονομαστικά
    -Εθνική μπίζνα: Φιλανθρωπία
    -Εθνικές εμμονές: Το κεραμίδι, το δημόσιο, το μαγαζάκι μου, αν ήμουνα πρωθυπουργός, το λαχείο, η φιγούρα κι η λιγούρα, τα reality, τα πολιτικά γραφεία, η μεσαία τάξη, η γυναίκα του γείτονα, η ομαδάρα.
    -Εθνική οικονομία: Η παραοικονομία
    -Εθνική περιουσία: Πουλήθηκε μπιτ παρά
    -Εθνική βιομηχανία: Τουρισμός για κορόιδα
    -Εθνική περηφάνια: Πρωτιά στη Γιουροβίζιον
    -Εθνικό χόμπι : Real estate
    -Εθνικός στόχος: Φόρος
    -Εθνική παιδεία: Δια βίου (και τηλεοράσεως) αποβλάκωση
    -Εθνικοί φιλόσοφοι: Διαφημιστές, προπονητές, επικοινωνιολόγοι και ο Ανδρουλάκης
    -Εθνική Σωτηρία: - ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ: ΔΝΤ & ΣΙΑ - ΥΠΕΡΓΟΛΑΒΟΙ: Πάγκαλος, Λοβέρδος, Παμπούκης, Πεταλωτής, Γερουλάνος & ΣΙΑ – ΠΡΩΤΟΜΑΣΤΟΡΕΣ: Ραγκούσης, Παπακωνσταντίνου
    -Σχέδια Εθνικής Σωτηρίας: Μνημόνιο & Καλλικράτης
    -ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΠΙΔΑ: Η ΒΟΥΛΗ(ΣΗ) των ΕΦΗΒΩΝ
  • 18-10-2010

    Πρόσω ολοταχώς -> κατά διαόλου

    -Οι διαδηλώσεις για την "ιστορία" μιας ποδοσφαιρικής ανώνυμης εταιρείας μαζεύουν πιο πολύ κόσμο από τις εργατικές. Τα γήπεδα γεμίζουν, τα μαγαζιά και τα εργοστάσια αδειάζουν. -Οι γαλαζοπράσινες μαριονέτες κάνουν τούμπες ανάποδες μπροστά στους διεθνείς τοκογλύφους δανειστές και εκπονούν σχέδια δήθεν σωτηρίας

     

    -Η Αριστερά ομφαλοσκοπεί (όταν δεν αυτοϊκανοποιείται ηδονισμένη από την απήχησή της στις «μάζες»)

    -Οι μεγαλόσχημοι αγιογδύτες και αγιορείτες ρασοφόροι πέρδονται αναίσχυντα τρώγοντες του σκασμού με άλλοθι τα συσσίτια των πεινασμένων και τα γεύματα «αγάπης»

    -Οι ραμπο – φορατζήδες, οι ραμπο – ικατζήδες, οι ραμπο – μπάτσοι, οι ραμπο - κυνηγοί (γενικώς) έχουν ξαμοληθεί ασύδοτοι να υπερασπίσουν τα δημόσια οικονομικά και τη δημόσια τάξη (και πρωτίστως την τσέπη τους)
     

    -Τα μαγαζιά των καναλαρχών αποπατούν στη μούρη μας τόνους τηλεβλακείας

    -Τα ρουφιανοφασιστοblogs σπάνε τα δικά τους ρεκόρ επισκεψιμότητας αλαλάζοντας

    -Η αναρχοβλακεία ερωτοτροπεί με τις σέχτες των μυστικών υπηρεσιών

    -Τα λαμόγια παντός καιρού συνεχίζουν ακάθεκτα τα γλέντια και τα τσιμπούσια

    - Η ρουφιανιά θεσμοθετήθηκε ως επικερδές ελεύθερο επάγγελμα. Αμοιβή με ποσοστό και δίχως κρατήσεις
     

    - -Οι χορτάτοι διαφεντεύουν τους πεινασμένους

    -Οι απελπισμένοι πηδάνε απ' τα παράθυρα ή τινάζουν τα μυαλά τους στον αέρα

    -Οι «φιλάνθρωποι» μπιζναδόροι οργανώνουν συσσίτια
     

    -Ο τζόγος προτείνεται αναιδώς ως ελπίδα και λύση

    -Η απώλεια μέρους (!) της εθνικής ανεξαρτησίας ομολογήθηκε επίσημα, ενώ ο Καλλικράτης φαντάζει ως ο δούρειος ίππος για τη διάλυση της χώρας

  • 17-10-2010

    Ανωνυμία; Ναι μεν αλλά...

    Έχω τη γνώμη ότι χρειάζονται πολλά καντάρια αφέλειας (στα όρια της ηλιθιότητας), για να δεχτεί κανείς τη γενικώς διαδιδόμενη μπαρούφα περί ελευθερίας έκφρασης στο internet με αποκορύφωμα την μπλογκόσφαιρα, που πατρονάρεται από τη google και που αξίως πλαισιώνεται από τις «πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης» τύπου facebook, twitter κτλ.

    Τα περί διασφάλισης ανωνυμίας στην περίπτωση αυτή μου φαίνονται σαν κοινή απάτη, οπότε όποιος ασχολείται με το blogging συνετό μοιάζει το να έχει υπόψη του ότι δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από ένα ψευδώνυμο. Κάθε κλικ που γίνεται στο internet καταγράφεται. Δηλαδή καταγράφεται αυτός που το κάνει, έστω και απλώς ως μια διεύθυνση στο διαδίκτυο (ip). Και είναι μάλλον κοινό μυστικό ότι η διαχείριση – εντοπισμός των ip διευθύνσεων έχει εξελιχθεί σε βαθμό που επιτρέπει τον εντοπισμό με ακρίβεια εκατοστών του μέτρου, ενώ διακινούνται διάφορα σενάρια ως προς την ταυτόχρονη καταγραφή προσωπικών στοιχείων (ταυτότητα προσωπικού ηλεκτρονικού υπολογιστή, σελίδες που επισκέπτεται ο χρήστης και φυσικά τα στοιχεία της γραμμής πρόσβασης στο internet).
  • 17-10-2010

    Μπίζνες blog;

    Παρατηρώ πως συνολικά η μπλογκόσφαιρα στρέφεται όλο και πιο πολύ σε ό,τι μπορεί να αποφέρει οικονομικό κέρδος στους διαχειριστές (ή «ιδιοκτήτες») των blogs. Η προσέλκυση διαφημιστικών καταχωρήσεων στο blog απαιτεί «στρατηγική», «target group» και τα τέτοια. Από τη στιγμή που μπαίνει σαν στόχος το κυνήγι διαφήμισης, πάντα με τη δικαιολογία «να συντηρηθούμε για να μπορούμε να συντηρήσουμε το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση», μάλλον τελειώνουν τα περί ελευθερίας έκφρασης, ξεθωριάζουν τα δημοκρατικά φληναφήματα, αρχίζει το παζάρι και οι λοβιτούρες. Αρχίζουν τα κόλπα πλασματικής επισκεψιμότητας, οι μαϊμού αναρτήσεις, οι μαϊμού σχολιασμοί, τα ρομποτάκια και πάει λέγοντας. Εδώ δεν χωράνε υποκειμενισμοί και τα τοιαύτα. Δεν υπάρχει διαφήμιση «με ολίγη». Και το χαρτζιλίκι ευρώ στην τσέπη συνεπάγεται. Οι λίγες εξαιρέσεις, που σίγουρα υπάρχουν, επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

    Αντιλαμβάνομαι μια ιστοσελίδα τύπου blog σαν ένα προσωπικό «ημερολόγιο» . Γράφω τις σκέψεις, τους προβληματισμούς και τα πιθανά συμπεράσματά μου, δημιουργώντας συνάμα ένα ανθολόγιο αποδελτιώσεων από σκέψεις, θέσεις, άρθρα κτλ. άλλων, που τα διάβασα και τα βρήκα προσφιλή ή ενδιαφέροντα. Έχω υπόψη μου ότι το ημερολόγιο αυτό είναι σε κοινή θέα και γράφω με ό,τι συνεπάγεται (υποκειμενική εκτίμηση) αυτή η «δημοσιότητα». Αν κάποιος από όσους τύχει να διαβάσουν αναρτήσεις στο blog μου θεωρήσει πως έχει να κάνει ουσιώδες σχόλιο, φυσικά και μπορεί να το στείλει στο email μου εμπιστευόμενος συνάμα και την ευχέρεια ανάρτησής του. Αν θέλει απλώς να ξεθυμάνει, είτε ως συμφωνών είτε ως διαφωνών, τότε αναγκαστικά θα πρέπει να το κάνει κάπου αλλού ή με κάποιον άλλο τρόπο.
  • 17-10-2010

    Προβληματισμός ή καρφώματα και στριμωξίδι;

    Αν και μου φαίνεται σχεδόν αδύνατος αλλά και πιθανώς πρακτικά άχρηστος ο διαχωρισμός των τύπου blog ιστοσελίδων σε κατηγορίες, διαπράττω την αυθαιρεσία σύντομης αναφοράς σε δυο αυτοδιακρινόμενες (από τις πολλές) κατά κάποιον τρόπο κατηγορίες, γιατί πιθανολογώ πως συμμετέχουν περισσότερο σ' αυτό που λέμε διαμόρφωση κοινής γνώμης.

    Η πρώτη αφορά blogs πολιτικών και κοινωνικών θεμάτων και σχολιασμού. Νομίζω πως αυτή η «κατηγορία» είναι ό,τι πιο ενδιαφέρον υπάρχει στην μπλογκόσφαιρα. Η περιήγηση σε blogs αυτής της κατηγορίας σε μένα τουλάχιστον όχι απλώς συντηρεί αλλά αυξάνει την ελπίδα πως το απάνθρωπο πολιτικό μοντέλο, που μια από τις πιο απάνθρωπες εκδοχές του έχει εγκατασταθεί στη χώρα μας, δεν είναι αιωνόβιο…
    Ένα πράγμα που κατά κάποιον τρόπο με ενοχλεί όταν επισκέπτομαι τέτοια blogs είναι πως αρκετά από αυτά, είτε στη βάση μιας ακατανόητης (από μένα τουλάχιστον) αντίληψης περί δημοκρατικού διαλόγου είτε για λόγους αύξησης της επισκεψιμότητάς τους, είτε για κάποιον άλλο λόγο που δεν μπορώ να υποθέσω, έχουν ανοιχτή τη δυνατότητα διατύπωσης σχολίων από τους επισκέπτες τους. Σχόλια που εννιά φορές στις δέκα είναι άλλα αντί άλλων και που συχνά πυκνά καταλήγουν σε δημιουργία σεντονιών με σχόλια επί σχολίων.
    Κάτι σαν τηλεοπτικός παραθυροκαυγάς - ξεκατίνιασμα.
  • 17-10-2010

    Σπανίζει ο "βαρύ γλυκός", χάθηκε ο "με ολίγη"

    Τα blogs είναι ήδη περισσότερα από τα καφενεία. Τα καφενεία τα παραδοσιακά ήταν αντρικά στέκια, που μετά εκσυγχρονίστηκαν σε ...καφετέριες, οπότε έγιναν στέκια για αρσενικούς και για θηλυκούς (και για ουδέτερους κάθε λογής βεβαίως). Στο καφενείο οι περισσότεροι θαμώνες ήταν μεταξύ τους γνωστοί, είχαν όνομα και επώνυμο. Στην καφετέρια οι περισσότεροι ανώνυμοι και περαστικοί, τουλάχιστον στις μεγάλες γειτονιές και στις «in».
    Στο καφενείο γινότανε κουβέντα για όλα. Οι καρέκλες και τα τραπέζια μετρημένα και μαρκαρισμένα. Μια μικρή Βουλή ήτανε το κάθε καφενείο με πολλούς μικρούς πρωθυπουργούς και βουλευτές. Υπήρχαν αριστερά και δεξιά καφενεία. Υπήρχαν ποδοσφαιρικά καφενεία πράσινα, κίτρινα, κόκκινα, μαύρα, μπλε, όλα τα χρώματα. Υπήρχε βαρύ γλυκός, σκέτος και με ολίγη. Υπήρχε τάβλι και κολτσίνα. Υπήρχε μπαρμπούτι και μετά Θανάσης, γκανιότα γαρ. Άντε και κάνα ζάρι στη ζούλα. Σε ένα τοίχο υπήρχε και μια τηλεόραση μπαούλο. Και ρουφιάνοι υπήρχαν, αλλά σταμπαριζόντουσαν εύκολα, καίγονταν αμέσως κι έπιαναν ψωριάρηδες στασίδι στη γωνία.
    Στη καφετέρια τα πράγματα έγιναν ανώνυμα, τα χρώματα όλα μαζί, το τάβλι και η κολτσίνα εξοστρακίστηκαν, το μπαρμπούτι και ο Θανάσης μετακόμισαν, οι αναπαυτικές πολυθρόνες τα hi tech συστήματα ήχου, τα φωτορυθμικά και οι καπουτσινοφρέντοι κατέπλευσαν. Έπιασαν θέση δυο τρεις τηλεοράσεις plasma και κάτι ενυδρεία. Τραπεζοκαθίσματα στο πεζοδρόμιο, υπαίθριος κλιματισμός, φραγκάτοι, κουστουμάτοι, ζευγαράκια, νεολαία, μουσικές από το αλλού. Μόνο οι ρουφιάνοι έμειναν στη θέση τους. Πολλαπλασιάστηκαν κιόλας, αφού τώρα είχαν καλύτερη κάλυψη.

  • 16-10-2010

    Ανωνύμως επώνυμος λοιπόν

    Συλλογισμοί ενός αρχάριου (στο blogging)

    Στην έκτη δεκαετία της ζωής μου και με ένα σκασμό μπελάδες στην πλάτη δεν ψάχνω ακόμη έναν αποφασίζοντας να δημιουργήσω αυτό το blog. Οι μπελάδες αυτοί είναι για τους νεώτερους, γιατί απαιτούν μεγαλύτερα κουράγια. Θέλω μόνο να προσθέσω μια ακόμη φωνή σε εκείνες που παίρνουν θέση για τα κοινά χωρίς περιστροφές και μυωπικές προσωπικές βλέψεις. Βλέπω πως μέρα τη μέρα οι φωνές αυτές πληθαίνουν κι αυτό μου φαίνεται καλό.
    Είχα κάνει την ίδια σκέψη (αλλά δεν το αποφάσισα τελικά) πριν κάνα χρόνο σχεδόν, εξοργισμένος από τη ραγδαία διείσδυση φασιστοϊστοσελίδων και κυρίως από την τεράστια διάδοση της κορυφαίας σελίδας του είδους που έφτασε στο σημείο να θεωρείται «πηγή έγκυρων ειδήσεων», ενώ η θετική επίκλησή της από δημοσιογράφους, κυβερνητικούς, επιχειρηματίες κτλ. έμοιαζε περίπου σαν επίδοση διαπιστευτηρίων.
    Η οργή μου μετριάστηκε κάπως αφού, διατρέχοντας την μπογκόσφαιρα, διαπίστωσα πως ήταν κάμποσοι εκείνοι που είχαν μυριστεί την τεχνηέντως καλυμμένη φασιστοδομή του συγκεκριμένου «τρωκτικού» και επιχειρούσαν την άμεση ή έμμεση αποδόμησή της. Μ' αυτή την αφορμή προσέγγισα τον χώρο των blogs και των ιστοσελίδων γενικότερα, σερφάρισα δηλαδή, κατά το κοινώς λεγόμενο, ώρες ατέλειωτες. Κατέληξα στην άποψη (στην οποία και παραμένω) πως ο χώρος αυτός είναι κατειλημμένος από μεγάλα ή μικρά εμπορικά μαγαζιά. Καθένα με την πραμάτειά του, αλλά πάντως πουλάει για να κονομήσει. Και με όλους τους κανόνες του σύγχρονου μάρκετινγκ...

  • 11-10-2010

    Το ebloko.gr με την οπτική ενός παραγωγού

    Στους πέντε μήνες λειτουργίας του www.ebloko.gr έχουν έρθει αρκετά σχόλια από παραγωγούς, που στο σύνολό τους εκθειάζουν το εγχείρημα και διατυπώνουν άμεσα ή υπαινικτικά κάποιες ευχαριστίες. Είναι προφανές πως όλοι οι άνθρωποι του ebloko.gr νιώθουν δικαίωση και ευχαρίστηση διαβάζοντας αυτά τα σχόλια αλλά για ευνόητους, πιθανώς, λόγους αποτελεί σταθερή επιλογή η μη δημοσίευσή τους. Ακριβώς η ίδια επιλογή ισχύει και για τα εγκωμιαστικά σχόλια των καταναλωτών. Η προβολή των προϊόντων Ελλήνων παραγωγών μέσα από ebloko.gr ακολουθεί κάποιους μη συνηθισμένους κανόνες, υπηρετώντας μια συγκεκριμένη σκοπιμότητα, δηλαδή την ισότιμη προβολή όλων των παραγωγών και των προϊόντων τους. Μπορεί για παράδειγμα ο επισκέπτης του site να παρατηρήσει πως, πέραν του ότι παρέχεται σε όλους τους παραγωγούς ο ίδιος «χώρος», στην περίπτωση του ebloko.gr λείπει το τέχνασμα «αυτοί που αγόρασαν αυτό το προϊόν αγόρασαν επίσης και ετούτο και εκείνο», όπως και διάφορα άλλα διαφημιστικά τεχνάσματα που συνιστούν έμμεση προνομιακή διαφήμιση επιλεγμένων διαφημιζόμενων (επιλογή που συνήθως υποκρύπτει οικονομική συναλλαγή).

    Με τις παραπάνω παρατηρήσεις να ισχύουν, κάνω σήμερα μια εξαίρεση δημοσιεύοντας ένα πρόσφατο σχόλιο παραγωγού, αφενός μεν επειδή δεν απευθύνεται στο ebloko.gr αλλά στους καταναλωτές, αφετέρου δε επειδή είναι διατυπωμένο με έναν ξεκάθαρο και σαφή τρόπο, ανεξάρτητα από τις ενστάσεις που μπορεί κανείς να έχει για το περιεχόμενό του.

  • 27-09-2010

    Η απελευθέρωση των μεταφορών. Γενική αμηχανία

    Προσωπικά καθόλου δεν πείθομαι από τις θορυβώδεις εκδηλώσεις των διαμαρτυρόμενων «φορτηγατζήδων» που κατέχουν 30 - 40 άδειες ο καθένας. Εντάξει γι΄ αυτούς θα κοπεί το νταραβέρι της αγοραπωλησίας αδειών αλλά ήδη είναι καλά τοποθετημένοι επιχειρηματικά. Κάποιοι έχουν κιόλας επεκτείνει τη δραστηριότητά τους σε γειτονικές χώρες, όπου το κόστος απόκτησης άδειας είναι μηδενικό (Βουλγαρία κυρίως) και ήδη διαθέτουν φορτηγά με μη ελληνικές πινακίδες, που με τις νέες ρυθμίσεις μπορούν πλέον να κάνουν μεταφορές και εντός Ελλάδας. Νομίζω ότι τώρα φωνάζουν για να σώσουν τα προσχήματα και να μη φάνε το ξύλο της αρκούδας από όλους εκείνους στους οποίους είτε μοσχοπούλησαν άδειες είτε πούλησαν φύκια για μεταξωτές κορδέλες, προκειμένου να τους πείσουν να μπουν ή να μείνουν στο επάγγελμα, καθιστώντας τους εξ αντικειμένου υποστηρικτές των δικών τους προνομίων. Γιατί αντικειμενικά το πρόβλημα το έχουν οι αυτοαπασχολούμενοι φορτηγατζήδες και πρόκειται για πραγματικό πρόβλημα επιβίωσης.

    Έχει ίσως κάποια αξία να κοιτάξει κανείς κάπως προσεκτικά τις αντιδράσεις των ιδιοκτητών ΦΔΧ ενόψει της επερχόμενης «απελευθέρωσης» καθώς και τις αντιδράσεις του κοινοβουλευτικού πολιτικού φάσματος αλλά και του τύπου.

  • 26-09-2010

    Η απελευθέρωση των μεταφορών. Πληβείοι και Πατρίκιοι

    Δοθέντος ότι βιοπορίζομαι περίπου 35 χρόνια στις παρυφές των εμπορευματικών μεταφορών, θέλοντας και μη βίωσα τις εξελίξεις σ΄ αυτόν τον χώρο από τη μεταπολίτευση και εδώ. Βλέποντας λοιπόν τα πράγματα από μέσα διατυπώνω δίχως επιφύλαξη την παρατήρηση ότι στις τέσσερις αυτές δεκαετίες οι επιλογές των ελληνικών κυβερνήσεων συνέπεσαν (τουλάχιστον) ως προς το να ευνοηθεί η χερσαία, οδική εμπορική μεταφορά –που ασκείται κατά 100% από φορείς ιδιωτικής πρωτοβουλίας – σε βάρος της σιδηροδρομικής αλλά και της αεροπορικής, που οι φορείς τους ήταν κρατικές επιχειρήσεις- μονοπώλια. Όλες οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις εφάρμοσαν πολιτικές απαξίωσης του κρατικού σιδηροδρόμου με αποτέλεσμα, πλην των άλλων, να τον βγάλουν εκτός παιχνιδιού εμπορευματικών μεταφορών. Κατ΄ αναλογία το ίδιο ακριβώς έγινε και με την αεροπορική μεταφορά, αφού μέχρι προχτές η ΟΑ ήταν κρατικό μονοπώλιο. Έτσι οι δύο αυτές, πέραν κάθε αμφισβήτησης, κερδοφόρες, κρατικές μονοπωλιακές επιχειρήσεις κατέληξαν σε χρεοκοπία και σε (ή υπό) εκποίηση.Αυτό είναι ατυχώς το διαχρονικό αποτέλεσμα της διαχείρισης των φόρων του ελληνικού λαού από τις κυβερνήσεις των τελευταίων 30 χρόνων ως προς τους κρατικούς φορείς εμπορευματικής μεταφοράς.

Σελίδα 7 από 12
με:
ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ & ΓΡΑΦΟΥΝ

 

ΕΞ ΑΝΑΓΚΗΣ, ΑΦΟΥ,

- Η διαπλοκή κέρδισε κατά κράτος
-Η πατρίδα διαλύεται και οι "πατριώτες" πουλάνε τα κομμάτια της
-Ο εγχώριος παραγωγικός ιστός κατέρρευσε και η "βαριά βιομηχανία" έπεσε με πάταγο στα κεφάλια των "βιομηχάνων"
-Οι διαδηλώσεις για την "ιστορία" μιας ποδοσφαιρικής εταιρείας μαζεύουν πιο πολύ κόσμο από τις εργατικές
-Η Αριστερά ομφαλοσκοπεί και ο λαϊκισμός θριαμβεύει

-Τα ρουφιανοblogs τυπου "troktiko" σπάνε τα δικά τους ρεκόρ επισκεψιμότητας ζεσταίνοντας το αυγό του φιδιού
-Οι γαλαζοπρασινορόζ μαριονέτες κάνουν τούμπες ανάποδες μπροστά στην τρόικα των σωτήρων

-Οι μεγαλόσχημοι ρασοφόροι πέρδονται βοερά, προσευχόμενοι δήθεν
-Τα ΜΜΕ αποπατούν αναιδώς στη μούρη μας

-Το παρακράτος απέκτησε κοινοβουλευτική εκπροσώπηση
-Η πεμπτουσία του φασισμού -η συλλογική ευθύνη- τείνει να αλώσει τη συλλογική συνείδηση
-Τα λαμόγια κι οι "φιλάνθρωποι" συνεχίζουν το γλέντι, ενώ,
όλο και περισσότερος κόσμος οδηγείται καθημερινά στην ανεργία, τη φτώχεια, την εξαθλίωση και τον κοινωνικό αποκλεισμό

ΠΕΡΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ

Έχοντας έτσι κι αλλιώς ένα πρόβλημα με την "ιδιοκτησία" δεν κατάλαβα ποτέ αυτό το "πνευματική ιδιοκτησία". Ωστόσο, για
να μην παρεξηγηθεί κανένας "ιδιοκτήτης", προσέχω να δω αν υπάρχει επίκληση προσωπικής ιδιοκτησίας σε κάθε περίπτωση που δανείζομαι κάτι ενσωματώνοντάς το σε κάποια ανάρτηση αυτού του blog - που είναι προσωπικό blog αλλά όχι ιδιόκτητο

ΣΟΦΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ..

Μόνο δύο πράγματα είναι άπειρα: το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, και ως προς το σύμπαν διατηρώ κάποιες αμφιβολίες. (Albert Einstein)

Συνάδελφε Παραγωγέ...
  • Πρόβαλλε αποτελεσματικά τα προϊόντα σου
  • Δες τις Λύσεις του Ebloko!
Δείτε περισσότερα
Για Παραγωγούς
Φίλε καταναλωτή...
  • Κάνε την παραγγελία σου ηλεκτρονικά και θα την παραλάβεις στην πόρτα σου από την Γενική Ταχυδρομική με Αντικαταβολή
  • Έλα στα πρατήρια Ebloko Δευτέρα έως Παρασκευή 11:00-20:00 και Σάββατο 10:00-16:00
Δείτε περισσότερα
Τρόποι πληρωμής
Το Blog του Διαχειριστή
  • Γράφει αραιά και που καθότι τα πολλά λόγια φέρνουν φτώχεια και γράφει για πάρτη του καθόσον δεν φιλοδοξεί να κοντράρει τους εργολάβους της ενημέρωσης και τους αναλυτές της συμφοράς.
Δείτε περισσότερα
Το blog του Διαχειριστή