The block of blocker

Τον τελευταίο καιρό περιήλθα σε εγκεφαλική αφλογιστία και καθόλου δεν με παρηγορεί η διαπίστωση πως και πολλοί άλλοι περιήλθαν σε  ανάλογη κατάσταση.  Γιατί  είναι  νομίζω οδυνηρό για κάθε σκεπτόμενο και κοινωνικά ευαίσθητο άνθρωπο να συνειδητοποιεί πως βρίσκεται σε εξέλιξη η διαμόρφωση μιας απάνθρωπης πραγματικότητας  μέσα σε συνθήκες γενικευμένης κοινωνικής υπνηλίας, πολιτικού αριβισμού και απουσίας συλλογικών συμπεριφορών άμυνας από τους θιγομένους.

Αποτελεί γενική πεποίθηση πως  οι λεγόμενοι μηχανισμοί εμπορίου, είτε εισαγόμενων είτε ντόπιων προϊόντων, ευθύνονται για τη διαμόρφωση υψηλών  τιμών καταναλωτή.

Πολύς  λόγος γίνεται κάθε τόσο από πολλούς και από διάφορα μέσα για υποτιθέμενα (αλλά πάντα ανώνυμα και ασύλληπτα ) καρτέλ στον τομέα των τροφίμων και όχι μόνο.  Στην πιάτσα πάντως είναι γνωστά και συζητιούνται ονόματα και επωνυμίες, αλλά μέχρι εκεί.  Κανένας δεν ανοίγει το στόμα του να μιλήσει επώνυμα.

Έχω την εντύπωση ότι ο πολύς κόσμος, ο μέσος άνθρωπος, τα έχει εντελώς χαμένα στην τρέχουσα οικονομική κατάσταση, γιατί καταλαβαίνει  πως μέρα με τη μέρα δυσκολεύει η ζωή του δίχως την ίδια στιγμή να βλέπει κάποια διέξοδο. Ταυτόχρονα παρουσιάζονται σφυγμομετρήσεις που δείχνουν ότι η πλειοψηφία των υπηκόων της χώρας είναι υπέρ των μέτρων φτωχοποίησης. Δεν αμφισβητώ τα αποτελέσματα αυτών των σφυγμομετρήσεων, αφού πιθανότατα καταγράφουν γνώμες βιασθέντων εγκεφάλων σε βαθμό που απλώς εύχονται και ελπίζουν να είναι αρκετά-αποτελεσματικά αυτά τα μέτρα, ώστε να μη χρειαστούν πρόσθετα!

Είναι προφανές ότι κάποιοι ενοχλήθηκαν από το ebloko.gr  γιατί τους χαλάει τη σούπα, αφού αποδομεί το μπλα -μπλα τους, δείχνοντας όχι το αυτονόητο  (ότι δηλαδή η κατσαρόλα δεν γεμίζει με μπλα - μπλα και κορώνες) αλλά ένα συγκεκριμένο τρόπο δράσης που γεμίζει την κατσαρόλα φθηνά, υγιεινά, οικονομικά και ελληνικά, ενώ ταυτόχρονα προάγει τα συμφέροντα των Ελλήνων παραγωγών.   Η ελληνική σοφία λέει ότι «όποιος δεν μπορεί να χτυπήσει το γάιδαρο χτυπάει το σαμάρι». Έτσι και στην περίπτωση του ebloko.gr, επειδή προφανώς φάνηκε δύσκολο να χτυπηθεί ο γάιδαρος (ebloko.gr) επιλέχτηκε το σαμάρι, δηλαδή η Γενική Ταχυδρομική που το στηρίζει.

      

Επειδή  η κρίση δεν αντιμετωπίζεται με λόγια και με θα, επειδή με δανεικά και τζάμπα χρήμα δεν παράγεται πραγματική ανάπτυξη, το ebloko.gr  υλοποιεί μια μικρή αλλά ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΕΚΔΟΧΗ ΑΝΑΧΩΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΜΙΑ ΕΚΔΟΧΗ ΕΡΓΑΛΕΙΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ.  Υλοποιεί ένα μοντέλο «μηχανισμού στήριξης» εκείνων που χρειάζονται στήριξη και ευνοεί τη δημιουργία πραγματικής ανάπτυξης.

Το ebloko είναι ηλεκτρονική λαϊκή αγορά που δίνει τη δυνατότητα στον καταναλωτή να προμηθευτεί τα προϊόντα Ελλήνων παραγωγών και κατασκευαστών ΣΕ ΤΙΜΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥ, και μάλιστα να τα παραλάβει, αν θέλει, στην πόρτα του. Το ebloko είναι και κάτι πολύ περισσότερο: βήμα προβολής όχι μόνο των παραγωγών και των προϊόντων τους (δωρεάν) αλλά και της πολιτιστικής κληρονομιάς, του λαϊκού πολιτισμού και της φυσικής ομορφιάς του τόπου.

Μετά από 43 ο ελληνικός λαός οδηγείται πάλι στο γύψο.  Σε άλλου τύπου γύψο. Αυτή τη φορά δεν ακούμε το φασιστικό παραλήρημα του Παπαδόπουλου «ο μεγάλος ασθενής ετέθη επί της κλίνης …» που ακούστηκε στις 21 Απριλίου του 1967. Στις 21 Απριλίου του 2010 ακούμε κάποιες ακατάληπτες ασυναρτησίες του τύπου «δίχτυ ασφαλείας», «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη», «το πιστόλι είναι γεμάτο πάνω στο τραπέζι», «η κερδοσκοπία των αγορών», «μέτρα σταθεροποίησης»,  «ΔΝΤ», «σπρεντς»  και κάτι υπαινιγμούς περί απώλειας μέρους της εθνικής μας κυριαρχίας.

Πριν από κάποιες μέρες ανακοινώθηκε «η αναστολή εργασιών» της εταιρείας ταχυμεταφορών Interattica Α.Ε. Έτσι απλά το μαγαζί έκλεισε και βρέθηκαν στο δρόμο καμιά 250αριά άνθρωποι, ενώ έμμεσα θίχτηκε το εισόδημα άλλων τόσων τουλάχιστον που αποτελούσαν τους συνεργάτες και προμηθευτές του.  Αυτό το τόσο «απλό» κάποιοι το ήξεραν και το προετοίμασαν, γιατί βέβαια δεν έγινε με ένα τηλεγράφημα από το Παρίσι. Το ήξεραν, συνέργησαν, αλλά έκαναν την πάπια. Είναι εκείνοι που χρειάζονται πάντα, για να κάνουν τη βρώμικη δουλειά… Ως αντάλλαγμα ίσως βολευτούν στο άλλο μαγαζί που βρέθηκε στην «ευχάριστη θέση» να εξυπηρετήσει τους ξεκρέμαστους πελάτες!

Όταν πριν κάτι μέρες σημείωνα ότι  «αδυνατώ να φανταστώ τις συνέπειες της επιλογής που δείχνει τις τελευταίες μέρες  όλο και πιο κοντινή, δηλαδή  η πολιτική ηγεσία της χώρας να προχωρήσει σε επαχθή τοκογλυφικό δανεισμό και να πάρει ακόμα πιο σκληρά μέτρα κατά των Ελλήνων  πολιτών, κρατώντας τη χώρα δέσμια του ευρώ, των αδίστακτων αγορών και των ιμπεριαλΗστών ευρωεταίρων» δεν ήταν η φαντασία που μου έλειπε. Ήταν  η αποστροφή σε συλλογισμούς που είχαν να κάνουν με πρωτόγνωρη ανθρώπινη δυστυχία. Γιατί δεν έχω την παραμικρή  αμφιβολία ότι η δυστυχία για τους πολλούς  είναι επί θύραις. Όπως δεν έχω επίσης την παραμικρή αμφιβολία ότι αυτό το ενδεχόμενο είναι σε απόλυτη γνώση  των κυβερνώντων, συγκυβερνώντων και των εντολέων τους (και φυσικά δεν εννοώ το λεγόμενο εκλογικό σώμα).

Πριν από τις ελληνικές κοινοβουλευτικές εκλογές του Οκτώβρη εξέφρασα την εκτίμηση για τις σοβαρές πιθανότητες εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και  την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα υποτιμημένο έναντι του ευρώ κατά 50% ως την πιθανώς μοναδική διέξοδο για οικονομική ανάκαμψη σε βάθος χρόνου, ενώ για το ίδιο θέμα διατύπωσα τον Γενάρη σαφείς υπαινιγμούς σε άρθρο με τίτλο «η δεύτερη δεκαετία του ευρώ εν Ελλάδι». Τότε ΚΑΝΕΝΑΣ δεν μιλούσε για ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Το αντίθετο. Δόθηκαν επίσημες διαβεβαιώσεις (προεκλογικές και μετεκλογικές) πως «υπάρχουν λεφτά», «δεν θα αυξηθεί ο ΦΠΑ και η φορολογία, για να τονωθεί η κατανάλωση», «θα ενισχυθεί το εισόδημα των Ελλήνων, για να τονωθεί η κατανάλωση και μέσω αυτής τα δημόσια οικονομικά και η ανάπτυξη». Όλα έγιναν ακριβώς ανάποδα.

«Σε τρία χρόνια η Ελλάδα θα είναι μια χώρα αξιόπιστη» !!!