Το block του ebloko

Είπα να βγάλω το σκασμό πριν από τις μεθαυριανές εκλογές, αλλά μερικοί  διαδικτυακοί φίλοι / συνομιλητές  κατάφεραν να με βάλουν για τα καλά στη πρίζα οπότε … ξείπα.  Έχουμε λοιπόν και λέμε.

Λίγο μετά τις βουλευτικές εκλογές του 1985 κατέληξα στην απόφαση να μη συμμετέχω εφεξής σε κανενός είδους εκλογική  διαδικασία.  Έκτοτε συνεχίζω να τηρώ αυτή τη στάση  της πλήρους (πλην ενεργητικής) ΑΠΟΧΗΣ, καθόσον δεν βρήκα  έστω και ένα ελάχιστα επαρκή  λόγο που θα με οδηγούσε σε αναθεώρησή  της.

Πέρσι τέτοια μέρα έγραφα «Η φετινή συγκομιδή ελιάς τέλειωσε και μαζί  της “τελειώνουν” κάμποσοι ακόμα ελαιοπαραγωγοί , αφού η τιμή (παραγωγού) του  λαδιού είναι χαμηλότερη από τη περσινή (2,15 € για την πρώτη ποιότητα με τάση  μείωσης) και η ζήτηση πεσμένη»

Ότι κάνω δυο δουλειές το φανέρωσα από την πρώτη μέρα, το δήλωσα στην πρώτη ανάρτηση αυτού του μπλοκ, «για το ζην ασκώ επαγγελματική δραστηριότητα μεταφορέα και για το ευ ζην αγροτική» (μάλλον γι’ αυτό δεν έχω ακόμα πεινάσει). 

Ο παντελονάτος πατριωτισμός είναι παλιά εκδοχή «πατριωτισμού» που συνήθως πάει  χέρι χέρι με την εθνικιστική του εκδοχή. Απαντάται συνήθως με ένα κράμα ηλίθιας ρητορικής, που δεν καταφέρνει ωστόσο ούτε τη βλακεία των φορέων της να κρύψει ούτε και την ιδιοτέλεια των προσώπων ή θεσμών που την πατρονάρουν,

12-2-12    Μια μέρα σαν όλες τις άλλες.  Ναι,  199.   Όχι,  μισοναί, μισοόχι, παρών και κοπάνες,  101.  Σε τι ακριβώς;  Κι από αύριο αλλάζει κάτι;  Μα το αύριο είναι σήμερα κι όλα ίδια με χτες είναι.

Σάββατο μεσημέρι 11 Φλεβάρη, 300 χιλιόμετρα νοτιότερα από την έδρα του ναού της κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας, που εκπροσωπείται από 300 εκλεγμένους «αντιπροσώπους του λαού»

Εδώ ο πάτος, εκεί ο πάτος, πού είναι ο πάτος;

Κοντά δυο χρόνια τώρα αναπτύσσονται μακροσκελείς και βαθύτατα στοχαστικές αναλύσεις μιας νέας θεωρίας, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η θεωρία του πάτου, αφού ως πάτος υπονοείται το βαθύτερο σημείο της λεγόμενης οικονομικής κρίσης

..επειδή υπάρχουν και οι μετά Χριστόν Προφήτες

«Η υποκουλτούρα της καταγγελίας» , «Και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ (τα φασιστικά φαινόμενα τύπου troktiko.blogspot)»  ήταν τίτλοι άρθρων  που δημοσίευσα πριν από δυο ακριβώς χρόνια, στην προ μνημονίων και τρόικας εποχή, επειδή με το μάτι του απλού, καθημερινού, πλην σκεπτόμενου, ανθρώπου έβλεπα τι ερχόταν κι επειδή άλλο όπλο  εκτός του λόγου ούτε είχα ούτε έχω. [  http://ebloko.gr/_thesubculture?page=5   &   http://ebloko.gr/_withthepoliceman?page=5 ]

Πριν λίγες μέρες πολλοί εκ των   300 και οι συν αυτοίς φυγαδεύονταν από τις εξέδρες των επισήμων για να αποφύγουν αποδοκιμασίες ή και λιντσάρισμα.  Μέχρι πριν λίγες ώρες το πολιτικό κατεστημένο κρυβόταν και τα μέλη του χρειάζονταν κουστωδία ένοπλων φρουρών απλώς για να κυκλοφορήσουν, φοβούμενα την οργή των πολιτών (πελατών τους).

Η ασθενής πολιτική μου όσφρηση οσμίζεται αλλαγή φρουράς στο πολιτικό σκηνικό. Τίποτα σπουδαίο δηλαδή και βεβαίως τίποτα το διαφορετικό για όλους εμάς τους ανθρώπους της καθημερινότητας, τους ανθρώπους της «πραγματικής οικονομίας» που πασχίζουμε για τον επιούσιο και το μέλλον των παιδιών μας, που (και τα δυο) το εγχώριο πολιτικό καθεστώς τα ποντάρισε  σε στημένο στοίχημα στις αγορές και τα ξεπούλησε.