|
ΑΥΤΟΣΥΣΤΑΣΗ
Αν θελήσουμε να μελετήσουμε ή να μάθουμε την Ελληνική παράδοση και τον τρόπο που ζούσαν οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας, το πιθανότερο θα είναι να επισκεφτούμε ένα μουσείο ή να αναζητήσουμε αυτές τις πληροφορίες από το διαδίκτυο.
Όμως υπάρχουν ακόμα ζωντανά στις μέρες μας αρκετά πράγματα, που απλά δεν γνωρίζουμε ότι υπάρχουν .
Αυτό μας ώθησε να μην αναζητήσουμε την παράδοση από τον καναπέ μας, αλλά να επισκεφτούμε οι ίδιοι την Θεσπρωτία και να μοιραστούμε μαζί σας το αποτέλεσμα αυτής της εξερεύνησής μας.
Έτσι, φτάσαμε στο Φιλιάτι Θεσπρωτίας και η πληροφορία μάς οδήγησε 13 χιλιόμετρα ανατολικά προς το χωρίο Ριζό.
Εκεί βρήκαμε την νεροτριβιά του Τζούμα, ιδιοκτησία του Κου Μπαλαούρα.
Τα κτίσματα χωρίζονται από ένα μικρό δρόμο. Το πρώτο κτίριο χρησιμοποιείται για παραγωγή αλευριού με τον παραδοσιακό τρόπο του νερόμυλου, ενώ το δεύτερο με την ορμή που καταλήγουν τα νερά από το εσωτερικό του κτιρίου, για να πλυθούν χαλιά, φλοκάτες και άλλα.
Πριν από μερικά χρόνια ο ιδιοκτήτης προχώρησε σε αναπαλαίωση των κτισμάτων με προσπάθεια να μην αλλοιώσει τη μορφή και την αρχιτεκτονική τους.
Οι εγκαταστάσεις δεν παρουσιάζουν καμιά παρέμβαση νέας τεχνολογίας, η συνεχής ροή του νερού που συγκλίνει από τα διάφορα μικρά ρυάκια πάνω από το πρώτο κτίσμα είναι μια σπαζοκεφαλιά για εμάς τους νέους, που αρκετές φορές προσπαθήσαμε να καταλάβουμε πώς δημιουργείται αυτή η απίστευτη δύναμη του νερού στο τέλος του κτιρίου και συμπεράναμε ότι ίσως σχεδιάστηκε με τεχνική παραπλήσια με του Bernouli.
Η ορμή του νερού σε όλο το συγκρότημα και παράλληλα το μικρό ποτάμι κάτω από τις εγκαταστάσεις, με τα καταπράσινα πλατάνια, σου δημιουργούν αισθήματα μοναδικά και σε παραπέμπουν σε άλλες εποχές.
Ανοίγοντας τη βαριά ξύλινη πόρτα στο ισόγειο του νερόμυλου συναντήσαμε την αδελφή του ιδιοκτήτη, που μας έδωσε πληροφορίες για την λειτουργία του μύλου και μας έδειξε πώς φτιάχνεται το αλεύρι με τον παραδοσιακό τρόπο, ενώ στο πατάρι ήταν απλωμένο καλαμπόκι για να στεγνώσει και σε μια άκρη αρκετά καλαμπόκια με το κοτσάνι τους.
Πηγαίνοντας στο δεύτερο κτίσμα, κοιτούσαμε με δέος την ορμή του νερού που ερχόταν από το εσωτερικό του τοίχου δημιουργώντας στο τέλος μια ισχυρή δίνη, όπου τοποθετείται το χαλί, η φλοκάτη ή τα βαριά υφαντά για πλύσιμο.
Οι νεροτριβιές αποτελούν ιστορικά μνημεία και δείγματα αρχιτεκτονικής μιας άλλης εποχής που δεν εξαρτάται από το ρεύμα και το σύγχρονο πολιτισμό. Αξίζει να τις επισκεφτείτε από κοντά και, γιατί όχι, να φτιάξετε και ψωμί από αλεύρι που αλέσατε μόνοι σας. | 
